Zwierzyna drobna
Zając szarak
Lepus europaeus
Nazewnictwo
- Samiec
- gach
- Samica
- kotka
- Młode
- kocię
Biometria
- Waga
- 3–6 kg
- Wielkość
- 50–70 cm długości ciała
Rozród
Ruja
parkoty
styczeń – sierpień
Młode
marzec – wrzesień (3–4 mioty rocznie)
1–6 w miocie, najczęściej 2–4 szt.
Typ par
poligamiczne
Pokarm
Roślinożerny — trawy, zioła, pędy, kora drzew, oziminy. Żeruje głównie o zmierzchu i w nocy.
Tropy
Charakterystyczny trop „czwórkowy" — dwa odciski tylnych łap (skoków) obok siebie przed dwoma odciskami przednich. Odciski ok. 5–6 cm.
Gwara łowiecka
- szarak
- — zając
- trzeszcze
- — oczy zająca (synonimy: bałuchy, blaski)
- omyk
- — ogon zająca
- skoki
- — tylne kończyny
- drapy
- — przednie kończyny
- słuchy
- — uszy zająca
- turzyca
- — sierść / skóra zająca
- skrom
- — tłuszcz zająca (mówimy, że zając jest skromny)
- kotlina
- — legowisko zająca (zagłębienie w terenie)
- kopno
- — legowisko zająca w śniegu
- marczak
- — zając urodzony na wiosnę (przeważnie w marcu)
- superfetacja
- — zapłodnienie komórki jajowej podczas trwającej już ciąży (tzw. ciąża podwójna)
- znamię Stroha
- — zgrubienie wyczuwalne na zewnętrznej części kości łokciowej u młodych zajęcy, które pozwala ocenić wiek zająca
- kluczenie
- — mylenie tropu przez przeskakiwanie ze ścieżki na ścieżkę
- drapak
- — ucieczka zająca (dać drapaka)
- kniazienie
- — odgłos wystraszonego zająca